۲۶آوریل ۲۰۲۵ - یک مطالعه جدید منتشر شده در مجله BMC Cardiovascular Diabetology نشان داد که در بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک (IS) بدحال، افزایش شاخص تری گلیسیرید، گلوکز- توده بدنی (TyG-BMI) به طور قابل توجهی با افزایش خطر مرگ و میر کوتاه مدت به هر علتی مرتبط است.
اختلال عصبی موضعی و نکروز بافت مغزی از ویژگی های بارز سکته مغزی ایسکمیک هستند که معمولاً ناشی از رویدادهای ترومبوتیک موضعی یا آمبولیزاسیون آتروترومبوس از منابع شریانی مجاور است. علاوه بر این، از شایع ترین علل سکته مغزی ایسکمیک که به دلایل دیگری مرتبط هستند، می توان به بیماری های خونی مانند ترومبوسایتمی اساسی، پلی‌سیتمی ورا و پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک اشاره کرد که می توانند به‌عنوان سکته مغزی ایسکمیک حاد نیز ظاهر شوند.
شاخص تری گلیسیرید، گلوکز- توده بدنی (TyG-BMI)از حاصلضرب شاخص تری گلیسرید- گلوکز در شاخص توده ی بدنی محاسبه می شود. شاخص تری گلیسرید- گلوکز[1] یک معیار ساده و دقیق برای ارزیابی مقاومت به انسولین (IR) است که با سکته مغزی ایسکمیک (IS) مرتبط است. محققان در این مطالعه که بر اساس پایگاه داده eICU انجام شده است، ارتباط بین شاخص ترکیبی TyG-BMI و میزان مرگ و میر طی ۲۸روز در بیماران بحرانی مبتلا به سکته ایسکمیک را بررسی کردند، تا شکاف های تحقیقاتی موجود را پر کرده و منابع نشانگر زیستی دقیق تری برای کاربردهای درمانی ارائه دهند.
اثراتTyG-BMI بر مرگ و میر ۲۸روزه در بیمارستان و بخش مراقبت های ویژه با استفاده از مدل‌های رگرسیون چند متغیره کاکس بررسی شد. برای بررسی ارتباط غیرخطی بین TyG-BMI و مرگ و میر ۲۸روزه، از اسپلاین‌های مکعبی محدود (RCS) استفاده شد. از منحنی‌های K-M برای مقایسه نتایج گروه‌های مختلف TyG-BMI استفاده شد. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل زیرگروه‌ها و تجزیه و تحلیل تعاملی برای تأیید انعطاف پذیری نتایج انجام شد.
میانگین سن ۱,۳۶۲بیمار مبتلا به سکته ایسکمیک شدید (IS) که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند، ۶۸.۴۱ ± ۱۴.۱۶سال بود و ۴۷.۵۰ درصداز آنها مرد بودند. تجزیه و تحلیل رگرسیون کوکس چند متغیره نشان داد که گروه دارایTyG-BMI بالا، به طور قابل توجهی میزان مرگ و میر بالاتری در ICU و بیمارستان طی ۲۸روز داشتند. بر اساس تجزیه و تحلیل RCS، رابطه مثبت غیرخطی بینTyG-BMI و مرگ و میر بیماران بستری طی ۲۸روز مشاهده شد.
به ازای هر یک واحد افزایش انحراف معیار (SD) در TyG-BMI، در زیر نقطه ی اینفلکشن شاخصTyG-BMI =380.37، مرگ و میر بیمارستانی طی ۲۸روز ۳۷.۳ درصدافزایش یافت، در حالی که در TyG-BMI بالاتر از 380.376، مرگ و میر بیمارستانی طی ۲۸روز به میزان ۸۷.۹ درصدکاهش یافت. مقدارP برای آزمون نسبت احتمال لگاریتمی ۰.۰۰۴بود.
همچنین شاخصTyG-BMI در RCS یک رابطه خطی مثبت قوی با مرگ و میر ICU طی ۲۸روز نشان داد.
به طور کلی محققان نتیجه گیری کردند که در میان بیماران بحرانی مبتلا به سکته ایسکمیک در ایالات متحده، شاخصTyG-BMI بالا به طور قابل توجهی با افزایش خطر مرگ و میر کوتاه مدت ناشی از همه علل مرتبط است.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/elevated-tyg-bmi-may-predict-mortality-in-critically-ill-ischemic-stroke-patients-study-147022